Action Man-Patrouille, open het vuur.
Dit is uw commandant.
Mortieraanval. ingraven.
Wat lees je?
Ik zoek het antwoord op een vraag van Christine.
Als de aarde rond is,
waarom is een bevroren meer dan plat?
Dat is een goeie vraag.
Het Ontariomeer heeft een helling van 3 graden.
Dus bevroren water is niet plat.
Ng iets lijkt wat het is.
Mijn sigaretten...
Heb je alle dia's opgeruimd?
Nee, de dubbele liggen in mijn la.
Action Man-Patrouille.
samentrekken.
vijand in zicht. Reikwijdte op 1000.
Wat is er?
Niets.
Alles is verrot.
- Het lijkt net tabak. - Moet ik verder gaan?
Nee, het is laat. We houden ermee op.
Mijn vrouwwacht op me in het restaurant.
Tot morgen.
Bedankt.
- Wat doe je? - Ik schrijf Johnny.
- Wat schrijf je? - Niks bijzonders. Hoe ging het?
Hoe dieper we gaan, hoe Byzantijnser het wordt.
Ik restaureer namaak.
- Kun je het niet anders doen? - Ze hebben geen geld.
Of namaak restaureren of het verdwijnt in het water.
Wat schreef je?
Papa werkt nog steeds hard
aan de ramen van de Sint Nicolaaskerk.
Er is geen verschil
tussen zijn werk en het origineel.
Ik zal je wat dia's sturen. Dan kun je vergelijken.
Ik hoop dat Ellis wat redelijker is. Dat is zijn groepsleider.
Hierbij wat geld voor je sportschoenen.
Neem die met zachte zolen. Weer een saaie brief.
Koud, zeg!
Zal ik er iets bij schrijven?
Nee. Stuur hem zelf maar een kaart.
Het is zo koud hier dat de obers niet komen.
Ik moet een tijdje vrij nemen.
Wat wil je?
- Hetzelfde als gisteren. - Kip, scampi's.
Witte wĳn, twee salades.
Heb je de bisschop gezien?
Sorry.
Ze heeft iets in haar oog.
Ik ga ze even helpen.
Misschien kan ik u de weg wijzen?
Vindt u ons niet onbeleefd?
Hoezo?
Dat we u zo aanstaarden.
We komen van het platteland. Daar doen ze dat meer.
- Het spijt me. - Ik heb het niet eens gemerkt.
- Welk oog is het? - Het linker.
Ik help je wel.
Ik kan het proberen.
Nee, je stak haast Jocelyns oog uit,
de vorige keer.
Misschien kan ik u helpen.
Dat is heel vriendelijk.
Mijn zuster is blind.
Ik begrijp het.
Het was een klein zwart vuiltje.
- Ik heb het. - Goed zo.
Hartelijk bedankt.
U lijkt op mijn dochter.
Echt?
Alleen haar haar is donkerder.
Hier, uw zakdoek.
U bent verdrietig.
U bent zo verdrietig, en dat hoeft niet.
Ze is paranormaal begaafd.
Ze wil u iets laten weten.
Ik heb haar gezien. Ze wil u laten weten dat ze gelukkig is.
Ik heb uw dochter gezien.
Ze zat naast u en uw man.
Ze lachte.
Ze was bij u.
En ze lacht.
Sorry dat we keken.
Ze draagt een glanzend regenjasje.
Christine!
Ze lacht, ze lacht.
Ze is erg gelukkig.
U lijkt op haar.
Uw voorhoofd, uw ogen.
Gaat het beter?
Zal ik uw man halen?
Nee, het gaat wel. Dank u.
Goed zo.
Laat me maar alleen. Het gaat wel.
Goed.
Heeft u...
heeft u haar echt gezien?
Ze was hier.
Je had gelijk. Goed gedaan.
Je eten wordt opgewarmd.
De beste mastiek is nummer 3.
Ik moet blijven staan.
- Er zijn hier alleen maar kinderen. - Het was het meest dichtbij.
- Ik heb met ze gespeeld. - De dokter zegt...
Christine is nog bij ons.
Christine is dood.
Natuurlijk, dat weet ik.
Maar die twee dames in het restaurant.
Ze keken naar ons terwijl we aten.
Ze staarden omdat ze Christine tussen ons in zagen zitten.
Deze mensen kennen we niet eens.
Luister. Eén van hen
is blind. Zij is helderziend.
Ze beschreef de rode regenjas van Christine.
John, ik voel me prima.
Ik heb me in maanden niet zo goed gevoeld.
Ik heb geen pillen nodig. Ik ben niet gek.
- Wanneer mag je weg? - Wanneer ik wil.
Geloof me. Ik voel me goed.
- Eindelijk voel ik me goed. - Ik geloof je.
Zien is geloven. Ik geloof je.
Doe je schoenen aan.
Stop!
Ik heb klanten. Ik moet erlangs.
Wat is er?
Er is een moord gepleegd.
Een moord?
- Was je hier niet met... - Nee.
Stop bij deze kerk.
Die is dicht.
Waarom deze?
Ik wil bidden.
- Ik hou niet van deze kerk. - Ik wel.
Heb je kleingeld?
Ik ga een kaars voor haar opsteken.
- Wat kosten die kaarsen? - 50 lire.
Ik heb geen 50 lire-muntstuk.
Misschien steek ik er zes op.
Dank je, lieverd.
De bisschop. Ik ben te laat.
Hoe gaat het, John?
Het was mijn schuld.
- Het lag niet aan John. - Ze deelt uw zonden.
U ziet er beter uit.
Het spijt me vreselijk.
Ik heb de kerk bekeken. We zijn flink opgeschoten.
Ik zou u graag de mozaïeken willen laten zien.
Ik ben al te lang gebleven.
Wanneer komen jullie bij mij?
Donderdag, als u het goed vindt.
Ik kijker naar uit.
Ik heb wat monsters van de pijlers. Het is ernstig.
De kerken zijn van God, maar Hij schijnt er niets om te geven.
Heeft Hij andere prioriteiten?
We luisteren niet meer.
Bent u christelijk?
Ik weet het niet. Ik ben lief voor dieren en kinderen.
Sint Nicolaas is de schutspatroon
van de wijzen en de kinderen. Interessant, niet?
We moeten praten, John. Donderdag
is jullie kamer klaar.
Dan heb ik de mastiek. Want met deze schadelijke zuurgraad...
We praten er donderdag wel over.
Denk je ook dat die kerk hem geen reet kan schelen?
- Hij vroeg of ik christelijk ben. - Je kuste zijn ring.
Hoe kwam je daar nou bij?
Hij geeft me een ongemakkelijk gevoel.
God voelt waarschijnlijk hetzelfde.
- Uw sleutel. - Ik heb hem al.
Als u hem breekt, krijgt u op uw kop.
Ik ga morgen wat werken.
Ik ben het niksen zat.
Wat?
Weet je zeker dat je niet hoeft te reserveren?
Ik wil niet hetzelfde als gisteren.
Reserveren?
Het restaurant.
Ja, dat weet ik zeker.
Waar is m'n kalmeringsmiddel?
Als je dit leest, moet je lachen.
Wat doe je?
Ik hoor je niet.
- Ik schreeuw! - Ik hoor je nog steeds niet.
- Wat doe je? - Ik neem een bad.
Nu hoorde je me wel.
Die vetrollen in je zij komen terug.
85 kilo, dat is 195 pond.
Gaat het?
Ja, prima.
Binnen.
Kan ik uw kamer doen?
Ik kom later wel terug.
Gek dat ik me niet heb bezeerd toen ik flauw viel.
Ook als je bewusteloos bent, hou je je reflexen.
Misschien.
Er zit tandpasta bij je mond.
Lik het er maar af.
Het gaat er niet af.
Eet u hier vanavond?
Nee, we gaan uit eten vanavond.
Jammer. Prettige avond.
U kunt gaan.
Ik weet waar het is.
Hier zijn we al geweest.
Het geeft niks om te verdwalen in Venetië.
We nemen de tweede links en dan naar links of rechts.
Lekker donker straatje.
Ja, het is hier.
Welnee.
- Jawel. - Echt niet.
Kom!
Je hebt gelijk.
Ratten. Ik ga hier weg.
Ik ken het hier.
Dit is de Ponte Giretto.
Wat?
Wat was dat, John?
Niks. Ik heb het gevonden.
- Wat was dat? - Een rat.
Dit was vlakbij waar we waren.
Ik weet waar we zijn.
Wat geweldig om u te zien.
- Ik ben mevrouw Baxter. - Dat weet ik.
Mijn man restaureert deze kerk.
Ja, ik herinner me haar haar.
Blond haar, zijdezacht.
Ze schudde haar haar als ze lachte. Stierf ze plotseling?
- Heather, nee. - Ik wil er wel over praten.
Ik ga even mijn jas halen. Wilt u even wachten?
Een zondagmiddag...
net na de lunch.
Ik rookte toen. Ik ben sindsdien gestopt.
Er was iets vreemds. John rende plotseling naar het meer.
Alsof hij het wist.
Maar het was te laat. Het was vreemd.
- Ja, natuurlijk. - Wat?
Hij heeft de gave.
Daarom wilde het kind met hem praten. Hij heeft de gave.
Ook al weet hij het niet.
Ook al verzet hij zich.
Het is een vloek en een gave.
Kunt u...
met mensen in contact komen?
Dat vraagt men vaak. Ze is beroemd in Elgin.
Ze willen allemaal spektakel.
Helderziendheid is een gave van God, die alles ziet.
Het is onbeschoft om de zielen in hun rustte storen
voor ons vermaak.
Het zou niet voor mijn vermaak zijn.
Komt u theedrinken? Als uw man klaar is?
Eventjes maar.
Graag. Dank u wel. Is dat goed?
Ik beloof niks.
- Het is belachelijk. - Ze willen je ontmoeten.
Nee, ik doe niet mee met die twee neurotische charlatans.
Ik deed erg mijn best om er bovenop te komen.
Om het te vergeten.
Om van die leegte af te komen die zo pijnlijk is.
En dankzij die twee vrouwen heb ik ontdekt hoe.
Zij zijn ook wars van spektakel.
Natuurlijk.
Ze willen alleen maar helpen.
- Zie je niet... - Ze wil contact met haar zoeken.
Nu is het genoeg. Luister.
Ik heb naar je geluisterd. Van jou mochten de kinderen overal spelen.
Zelfs bij het meer.
- Fijn dat je me eraan herinnert. - Je zou je leven geven voor haar.
- Maar dat kun je niet. - Jezus!
Ze probeert in contact met ons te komen.
Misschien om te vergeven.
Ga dan maar naar die idioten. Ze krijgen hun slachtoffer.
Hier, drink dit. Het is whisky.
Dank u. Dat heb ik niet nodig.
Misschien wel.
Ik ben zo terug.
Hier.
Waar bent u?
Ik? Ik ben hier.
De kinderen. Naar welk kind kijkt u?
Een jongen met opgerolde mouwen. Geen idee hoe oud hij is.
Ja, dat is Anthony.
Die daarnaast is Charles, in zijn uniform.
Dan de drie meisjes.
En dan Angus.
Dat beeldje?
Schattig.
Het was een heel lief kind.
U heeft niets gedronken.
Was dat Angus?
Ik keek naar uw familiefoto's. Ze zijn prachtig.
Het is een schok als je er één verliest. Ik kreeg er nog twee.
Dat kunt u ook.
Niets kan de overledene vervangen.
Rustig maar.
Het is goed.
Zit u met uw benen over elkaar?
Ja.
Doe het licht uit.
Engels.
Wat zei ze?
Ik maakte me ongerust over je.
Ik zei toch dat het oké was.
Met die twee zusters...
- Hoeveel heb je gedronken? - Was je ongerust om mij?
- Je gaat toch niet overgeven? - Klotewijven.
Je luistert gewoon niet.
Ik ben niet misselijk.
Heather, de blinde, is paranormaal begaafd.
Ze is helderziend.
Je zou het begrijpen als je...
Vandaag, toen ik er was...
raakte ze in een ongelooflijke trance.
Concentreer je!
John.
Ze zei dat...
dat je leven in gevaar is in Venetië. Dat bleef ze zeggen.
Nu moet ik overgeven.
Daar moet je even niet heen.
Ik heb tien jaar niet overgegeven.
We moeten weg uit Venetië.
Het was een waarschuwing.
Christine probeerde ons te waarschuwen.
We moeten weg, John.
Hoor je me? Het was Christine, onze dochter.
Mijn dochter is dood. Ze komt niet langs
met berichten vanuit het graf.
Christine is dood, ze is dood!
Denk je dat ik ziek ben?
Als dat zo is, moet ik naar dokter Jamieson.
Misschien is dat het. Ben ik te snel uit Engeland weggegaan.
Misschien hebben die twee me beïnvloed.
Ik moet ze misschien niet meer zien. Dat wil je toch?
Ik ga mijn pillen weer nemen.
Op het bureau, daar.
Kun je een paar weken vrij nemen?
Echt?
Kun je dat echt, John?
Goed, Laura, goed.
Wie is dat?
Waar vandaan wordt gebeld?
Waar in Engeland?
Hallo. Meneer Baxter?
Met Anthony Babbage.
Directeur van de Portlandschool.
Sorry dat ik zo laat bel.
Hoe laat is het bij u?
On, ja.
Uw collega's in Londen gaven ons uw telefoonnummer.
Er is hier een ongelukje gebeurd.
Uw zoon, Johnny.
Hij ligt op de ziekenboeg, hij is in goede handen, maar...
Meneer Baxter?
Met Mandy Babbage.
Het gebeurde bij een brandoefening.
U hoeft niet ongerust te zijn maar u moet het weten.
Ik neem het eerste vliegtuig.
Pardon?
Mijn vrouw komt vanochtend.
Heel vriendelijk van u, mevrouw. Bedankt.
Ja. Goedenavond. Goedemorgen.
We moeten weg uit Venetië.
Dit bedoelden ze.
Alitalia, graag.
Dan het vliegveld. Hoe laat gaan ze open?
Jezus. Bedankt. Tot ziens.
Ze zei dat het niet ernstig was.
Ik kreeg de laatste plaats op een charter.
Geweldig!
Hij zoekt uit waar je vertrekt.
- Vraag 't de bisschop. - Wat?
Waar we het over hadden. Onze vakantie in Engeland.
Drie weken?
Wat je maar kunt regelen. Ik moet hier even weg.
- Goed. - Kun je nu niet met me mee?
Bel me vanavond. Ik kom dit weekend.
De boot vertrekt over 10 minuten.
Meneer Baxter!
Komt u terug? We sluiten.
Ik kom straks mijn spullen ophalen.
Geef Johnny een kus van me.
Sorry, maar deze kerk betekent veel voor hem.
Jullie hebben zo hard gewerkt.
- Zijn dat de mozaïeken? - Ze zijn net aangekomen.
Is er iets?
Onze zoon heeft een ongeluk gehad. Laura is naar Londen gegaan
vanochtend.
Ik zal voor jullie bidden.
Het komt wel goed.
Laura is nogal van slag sinds...
Christine.
U had met haar mee gemoeten.
Kan ik de mozaïeken zien?
Ze zijn prachtig.
Dit bedrijf werkt al tweehonderd jaar voor m'n familie.
Zouden ze dit kunnen?
Natuurlijk.
Mag ik ze vergelijken?
Lager.
Het is goed.
Wilt u even zitten?
Nee, ik ga wat lopen.
Mag ik mee?
Mijn vader stierf door een val.
Dit is ongelooflijk.
Wat?
Mijn vrouw was gewaarschuwd
dat ik in gevaar was.
Gewaarschuwd?
Een soort...
een soort profetie.
Ik zou graag niet in profetieën geloven.
Dat doe ik wel, maar ik wou dat dat niet hoefde.
Wat is er gebeurd?
We hebben een lijk gevonden.
Hopelijk is het niet weer een moord.
U kunt beter gaan.
Neem me niet kwalijk.
De chauffeur van de bisschop haalt mijn spullen op.
Laura!
- Waar is de manager? - We zijn gesloten.
Ik dacht... Het einde van het seizoen.
Ik ben vrij.
Is mijn vrouw al teruggekomen?
- La Signora? - Mijn vrouw, ja. Is ze terug?
Ze is vanochtend vertrokken.
Ik zag haar net op het water.
Is ze hier terug geweest?
Heeft ze het vliegtuig gemist?
Ik wil weten of ze terug is gekomen.
Nee, we zijn gesloten.
Gesloten.
- Zijn m'n spullen opgehaald? - Ja.
- U heeft m'n vrouw niet gezien? - Nee.
Gaat u naar bureau 37, derde verdieping.
Gaat u zitten, meneer Baxter.
Dit is uw vrouw,
en dit zijn de tekeningen.
- Hoe zijn ze? - U kunt ze erop herkennen.
Met de jaren gaan vrouwen meer op elkaar lijken.
Mannen die oud worden, worden steeds verschillender.
Vrouwen gaan meer op elkaar lijken.
Daar heb ik nooit aan gedacht.
De politiekunstenaar laat levenden er als doden uitzien.
Verblijft u niet meer in het Europahotel?
Nee, vanochtend zijn ze gesloten.
Vertelt u me vanaf het begin wat er gebeurd is.
Mijn vrouw heeft deze twee vrouwen ontmoet,
een paar dagen geleden.
Eén van hen is blind.
Zij beweert Christine te hebben gezien, onze overleden dochter.
Ze zei dat Christine gelukkig was. Mijn vrouw is flauwgevallen.
Toen ze bĳkwam, was ze veranderd.
Ze was gelukkig. Ze had vrede met de dood.
- Ze was zichzelf weer. - Hadden jullie ruzie?
Nee... ja toch.
Ik probeerde haar te beschermen.
Tevergeefs want ze ging toch naar die vrouwen.
En ze kwam terug,
gisterenavond. We gingen naar bed.
Er kwam een telefoontje uit Engeland.
De school van mijn zoon belde om te zeggen
dat hij een ongeluk had gekregen. Mijn vrouw
zei dat ze was gewaarschuwd.
Ik boekte haar op de eerste vlucht vandaag.
Ik bracht haar naar de boot en zag haar weggaan.
Heeft u het vliegveld gebeld?
Het vliegtuig was vol, dat is alles wat ik weet.
Gaat u verder.
Toen zag ik haar...
tussen half tien en elf, op een boot. Ik zat op een vaporetto.
Ze is hier in Venetië, bij die twee vrouwen.
Wat is er, meneer Baxter?
Ik begrijp het niet.
Als ze hier is, zal ze contact met u opnemen.
Als ze dat kan.
Waar bent u bang voor?
De voortvluchtige moordenaar.
Mijn vrouw is niet erg stabiel.
Ja, natuurlijk.
Ik zou denken...
dat er meer zou moeten zijn.
Nee. Meer is er niet.
Mijn vrouw kreeg iets van die twee vrouwen
wat de artsen en ik haar niet konden geven.
Dus ging ze met hen mee.
Waar? Dat weet ik niet. Ik was buiten,
zij waren binnen in hun pension.
Toen ik er vandaag heen ging, voor ik hier kwam,
was het verdwenen.
Dus nu is ze bij hen?
Waarom zou ik u verwijten dat u ongerust bent?
Bedankt dat u met me gepraat hebt, meneer.
Dank u.
Ik verblijf
in het Palazzo Vendori.
Wilt u me helpen?
Probeer dat pension terug te vinden.
Dan weet ik dat u volledig meewerkt.
Ik weet niet waar ik moet beginnen.
Begin daar waar u ze voor het laatst zag.
Waarwas het?
Bij de Sint Nicolaaskerk.
Sabbione, volg Baxter vanaf de Sint Nicolaaskerk.
Is daar iemand?
Dag mevrouw, spreekt u Engels?
Twee dames, op leeftijd. Twee zusters.
De ene is... Hoe zeg je dat?
Ze zijn vanochtend vertrokken.
Een jonge vrouw kwam bij ze langs.
- Waar zijn ze? - Vertrokken.
Waarheen?
Vanochtend vertrokken. Neemt u de kamer?
Nee, dank u.
Waarheen?
- Ik weet het niet. En jij? - Ik ook niet.
Pardon.
- Bedankt, meneer. - Wie bent u?
Sabbione,
van de recherche. Moordzaken.
Ze zijn hier niet.
Ja. Heel leuk. Heel leuk.
- De bisschop wacht op me. - Uw naam?
Oh ja, natuurlijk. Hij heeft nog bezoek.
Ik zeg hem dat u er bent.
Monseigneur, meneer Baxter is er.
Is het dossier klaar?
Hij komt zo.
Ik moet met Engeland bellen. Het is dringend. Kan dat?
Vult u dit formulier in.
Mevrouw Babbage? Met John Baxter.
Wat fijn dat u belt.
We kregen u maar niet te pakken.
Het gaat prima met John.
Hij werd wakker zonder hoofdpijn. Helemaal fit.
Hij mocht uit bed van de dokter
en nu speelt hij buiten.
De dokter denkt dat het niet eens een hersenschudding is.
Dat is geweldig.
Daar waren ze bang voor.
Ik neem aan dat u even met uw vrouw wilt spreken?
Hallo, schat.
Het gaat prima met Johnny. De dokter zegt dat alles goed is.
Hij heeft alleen een bult op zijn voorhoofd.
Hoe is het met jou. Waar ben je?
- Bij Alberto. - Ik neem het vliegtuig van 9 uur.
We kunnen nog laat eten.
Alles gaat prima.
Met John gaat het goed en met mij ook.
Ik dacht dat ik je zag vandaag. Met die twee zusters, die vrouwen.
Ik was ervan overtuigd.
Maak je geen zorgen, lieverd.
Ik geef je mijn vluchtnummer.
Waar ben je?
In Perton! Johnny en ik hebben net thee gedronken.
Mijn vlucht komt aan om elf uur.
Moment. Ik pak een pen.
Ik kom direct naar Alberto's huis.
- Okay. - Dan zie ik je
tegen elven. Okay?
Is dat goed?
- John. - Ja.
- Goed? - Ja. Ik hou van je. Dag.
Voelt u zich wel goed?
Ja, prima. Neem me niet kwalijk.
Ik denk...
Ik moet iets... Kan ik even bellen?
Goede keus om hier te gaan wonen.
Het is heel aangenaam.
Wilt u John nog even zien?
Nee, ik heb al afscheid genomen.
Deze kant is sneller.
De twee Engelse zusters?
De trap op, links.
Wendy?
Zeg iets. Geef antwoord.
Ik ben John Baxter, de man van Laura.
Wat is er gebeurd met Wendy? Waar is ze?
Ik weet het niet. Ik ga het vragen. Gaat het?
Ik weet niet wat er gebeurt.
- Waar is haar zus? - Naar het Engelse consulaat.
Ze was heel boos.
- Ze is naar de Britse consul. - Ja, maar dat is al uren geleden.
Het is nu half 10. Ik ken het hier niet.
Ik wil naar huis, terug naar het hotel.
Dit is een politiebureau. Ik wil hier niet blijven.
Het spijt me vreselijk. Het is een misverstand.
Ze kwamen ons halen. We werden gearresteerd.
- Ze vroegen dingen over uw vrouw. - Ik weet het. Het spijt me.
Ik breng u naar uw hotel.
Mag ik
uw arm pakken?
Als u eens wist
wat een geluiden er hier zijn.
Breng me terug.
- Is er nog meer bagage? - Nee.
Ik ben dol op Venetië omdat ik er veilig kan rondlopen.
Traptreden.
Het geluid is anders bij het water.
De echo van de muren is zo duidelijk.
Mijn zuster haat het.
Jammer.
Ze zegt dat het een stad is in gelei,
nog over van een diner.
En alle gasten zijn dood en weg.
Ze wordt er bang van. Er zijn teveel schaduwen.
We zijn er bijna.
Milton was dol op deze stad, wist u dat?
Nee. Interessant.
Dit is niet de goede weg.
Het paleis van Barbarrigo.
Dit is niet goed.
Ik moest u naar meneer Baxter brengen.
Hij is op het politiebureau.
Dat is deze kant op.
Poes!
Poes, poes!
Ik probeer ze te houden. Ze blijven nooit.
Ze zijn verwilderd, in Venetië.
Houdt u van katten?
Ik wel, maar ze houden niet van mij.
- Hier is het hotel. - Dank u.
Het zijn klapdeuren. Ik hou ze open.
Geruststellend om bij een man te zijn.
We zijn van hotel veranderd. Er waren zwervers en het was vies.
Pas op de traptreden.
Hier is de sleutel.
Kamer 307.
Hier is het.
Ze zeiden dat je weg was, op het politiebureau.
Ben je terug? Meneer Baxter heeft me gebracht.
Ze zat al lang te wachten op het bureau dus ik dacht...
- Hebben ze uw vrouw gevonden? - Ja... Met die moorden...
Hebben we whisky voor meneer Baxter?
U blijft toch wel even?
Ik heb miniatuurflesjes.
We vertrekken morgen. Ik heb geboekt.
- Heb je de foto's uitgepakt? - Ja, op de kaptafel.
Nee, dank u. Alleen een glaswater.
Ik ga het halen. Gaat u zitten.
U zult het gemakkelijk kunnen vinden.
- Het lijkt niet echt op haar. - Dat geeft niet.
Uw foto.
Bedankt.
Bedankt voor uw hulp.
- Je draagt verschillende kousen. - Jij legde ze klaar.
Weet ik. Ik zeg het alleen maar.
Bedankt. Laura komt zo. Ik ga maar.
- Laat meneer Baxter uit. - Wacht!
- Kan ik iets doen? - Nee. Tot ziens.
Haal hem terug!
Alsjeblieft. Laat hem niet weggaan.
Haal hem terug! Alsjeblieft! Laat hem niet weggaan.
Laat hem niet weggaan!
Haal hem terug!
Is John hier?
- Kom snel! - Wat is er?
Dit is mevrouw Baxter.
- Waar is hij? - Ik zag hem niet.
Christine, ik heb Christine gezien.
Zoek hem. Waarschuw hem.
U moet hem waarschuwen.
Ze zei u...
Waar is hij?
Ze zei u
dat u weg moest uit Venetië.
Kijk uit!
Laura! Mevrouw Baxter!
Kom hier!
Met deze boot.
De boot.
Wacht!
Waar ga je heen?
Hou hem tegen!
Het is oké.
Het is oké. Ik ben een vriend.
Ik kom.
Het is de poort van de duivel!
Niet bang zijn.
Ik ben een vriend.
Ik doe je geen kwaad.
Kom.
Vertaling: Lidewij Dingemans Ondertiteling dvd: Télétota